Απο-γοητευση

Βγάζει φωτιές το στόμα, οργισμένες φλόγες καινε χόρτα χλωρά,
άχυρα, έντομα, ζώα στο δάσος του μυαλού σου,
σκηνή με σχοινί, κόμπους, δέματα, χαρτιά, φωτογραφίες κρεμασμένες από κλαδιά πάνω σε σταγόνες αίμα με γένια τριών ημερών,
σάλια ξεραμένα από δόντια σαπισμένα, ναι, όλα μες στο μυαλό σου,
τα μάτια σου κλείνουν κι ονειρεύεσαι το θάνατό μου που δεν έρχεται,
ούτε σαρκοφάγος δε σε γλιτώνει, παρά μόνο οι κρυψώνες σε βράχια χαμηλά,
μήπως πέσεις και πληγωθείς τελικά εσύ, κάτι που δε θα αντέξει ο εγωισμός σου, θυμώνεις που ακούς, δε μπορείς να κλείσεις πάλι τα αυτιά σου,
ποτέ δε το κατάφερες εδώ που τα λέμε, άφεση αμαρτιών λέγεται, το ξέρεις, συχώρια και αγάπη, λέξη ακόμα άγνωστη, ψάχνεις να βρεις επεξήγηση
για να μη πιαστείς κορόιδο, δε θα το αντέξεις, μα όλοι το ίδιο δεν κάνουν,
ό,τι αρπάξουν ρε, ξύπνα, φάε όσο μπορείς τώρα,
θα έρθει καιρός που δε θα ανοίγει το στόμα από τον πόνο,
που θα ξερνάς τα ξινισμένα υγρά σου, θα σε πάρουν τα σκάγια του κυνηγού,
πάει το κουνέλι θα νομίσει, τουλάχιστον αυτό θα έτρεχε,
άμεση αντίδραση λέγεται, το ξέρεις, κι αν μυρίσει την πληγή η θάλασσα, θα στεγνώσει, ναι, ποτάμι δε θα βρίσκεις να δροσίσει το καμένο κεφάλι σου, θα κοιτάς τα αστέρια που θα σβήνουν και θα φοβάσαι μη πέσουν πάνω σου σαν λέξεις, σημεία στίξης, δολοφόνοι των θέλω σου, μου, όχι μας, η μπλε γομολάστιχα έσκισε το χαρτί, δεν πήρα καινούριο για οικονομία, να μείνει κάτι για μένα, ναι για μένα τώρα γιατί άκου με λίγο, έλειπα καιρό, έμβασμα ο μισθός μου, την πάτησα μια, δύο, στις τρεις θα ανέβει μαύρος καπνός, σήμα, βροχή θα ξεπλύνει τα καφέ δάκρυα μου, ντρέπομαι που γελάω κλαίγοντας, πονάνε τα δάχτυλά μου έστυβα τα βλέφαρά μου, τα κόλλησα ανάποδα μήπως τρομάξεις, κοιτάς αδιάκριτα, θα σε στριμώξω άσχημα, μάχη άνιση, νεκροί και βρέφη πάνω σε τσουλήθρα θα κυλήσεις και
εγώ
εδώ
θα
είμαι
αλλά κοίτα, δεν υπόσχομαι
τίποτα,
αν-υπομονή, εξάντληση πολύ ζέστη βλέπεις,
αλλά θα ψάξω να βρω μια θέση και για σένα κάτω από τις μουριές,
να βλέπεις τις κάμπιες να διασχίζουν μέτρα στο κορμί σου,
να αφήνουν γλίτσα και φαγούρα,
αλλά θα τρως και μούρα,
είδες; πάλι σε σκέφτηκα