Λάθος σκέψη;

Περπάτησα πολύ και κουράστηκα
Σταμάτησα σε ένα κάγκελο να ξαποστάσω
Ακούμπησα το χέρι μου στην άκρη κι ήταν παγωμένο
Κοίταξα, είχε σκόνη, μια τρίχα απόσταση δίπλα κουτσουλιά
Κι είδα τότε το μαχαίρι καταπάνω μου να έρχεται μα δε γύρισα καν να σε κοιτάξω στο πρόσωπο
Σκέφτηκα μόνο, αυτό το πρόλαβα, και ήταν λάθος για άλλη μια φορά γιατί τρόμος ήταν η λέξη
Κατάφερα να χαράξω το όνομα σου με το δάχτυλο μου
Κι ήταν σίγουρα ο φόβος που με έκανε τα μάτια να κλείσω

Ίσως δεν ήσουν εσύ τελικά
Ίσως απλά γύρισα ανάστροφα το βλέμμα και σημάδεψα τον εαυτό μου